ဆင်း ​ရဲလို့​လား​ ဆို​ေတာ့​ ​ေြပာသ​ေလာက်လည်း​ မဟုတ်ခဲ့​ပါဘူး​။ ဒါ​ေပမဲ့​ ပိုက်ဆံရ​ေတာ့​ ဆန်ဖိုး​ တိုလီမှုတ်ဆ ဖိုး​ေလး​ေတာ့​ ရတာ​ေပါ့​။ သူများ​က​ေလး​ေတွ ​ေနွရာသီ​ေကျာင်း​ပိတ်ရက်မှာ ဂျင်​ေပါက်၊​ သ​ေရကွင်း​ပစ်၊​ ပူ​ေဆာ့​၊​ စစ်တိုက်တိုင်း​ေဆာ့​ေနြကချိန် ကျွန်​ေတာ်က​ေတာ့​ ဖဲဝိုင်း​တို့​ ​ေလး​ေကာင်ဂျင်ဝိုင်း​တို့​ ​ေြမာက်ပန်း​လန်(​ေခါင်း​ပန်း​လန်)တဲ့​ ဝိုင်း​တို့​ ြကက်တိုက်တဲ့​ ဝိုင်း​တို့​ဘက်ကို ​ေရာက်​ေနပါတယ်။         
( ​ေြမာက်ပန်း​လန်တယ်ဆိုတာ ြပား​၅ဝဆယ်​ေစ့​ တစ်ကျပ်​ေစ့​တင်နိုင်​ေသာ ဝါး​ြပား​ တုတ်​ေချာင်း​ြပား​ေပါ်မှာ အ​ေြကွ​ေစ့​ နှစ်​ေစ့​ကိုတင်ြပီး​ အ​ေပါ်ကို ​ေြမာက်လိုက်ြပီး​ ​ေြမြကီး​ေပါ်လွတ်ချလိုက်တဲ့​အခါ ​ေခါင်း​ပန်း​အ​ေနနဲ့​ ​ေဆာ့​ေသာ အ​ေလာင်း​ကစား​တစ်မျိုး​ပါ အဲ့​ဒါက လူြကီး​ေတွရဲ့​ အ​ေလာင်း​ကစား​တစ်မျိုး​ေပါ့​။ )

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ​ အ​ေလာင်း​ကစား​ဝိုင်း​ေတွကို ​ေရာက်​ေနလို့​ ဒီ​ေကာင် အ​ေလာင်း​ကစား​သမား​ပဲလို့​ စာဖတ်သူ​ေတွအ​ေနနဲ့​ ထင်​ေနမှာ​ေတာ့​ ​ေသချာ​ေလာက်ြပီ။ တစ်ကယ်တမ်း​မှာ ကျွန်​ေတာ်က ဖရဲသီး​စိပ်​ေလး​ေတွ ​ေရခဲထုပ်​ေလး​ေတွကို ​ေရာင်း​ေနတဲ့​ ​ေကာင်​ေလး​တစ်​ေယာက်ပါ။ အိမ်လှည့်​ေဈး​သည်ဆိုတာကလည်း​ လူစည်း​ကား​ရာ​ေတွမှာ လိုက်​ေရာင်း​မှလည်း​ ​ေရာင်း​ြဖစ်မယ်မဟုတ်ပါလား​။ အ​ေလာင်း​ကစား​ဝိုင်း​ေတွ က​ေလး​ေတွများ​တဲ့​ေနရာမှာ ​ေတာ်​ေတာ်ကို ​ေရာင်း​ကုန်ခဲ့​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီတုန်း​က ဖရဲသီး​ တစ်စိပ်ကို တစ်ကျပ် ​ေရခဲထုပ် တစ်ထုပ်ကို တစ်ကျပ်ပါ။ ​ေတာင်ြကီး​ြမို့​က ထုတ်တဲ့​ ​ေရွှငါး​တံဆိပ် ​ေနြကာ​ေစ့​ကလည်း​ နှစ်ထုပ်မှ တစ်ကျပ်ပဲ ရှိ​ေသး​တယ်။

တစ်ခါတစ်ခါ ​ေနကလည်း​ ​ေတာ်​ေတာ်ကို ပူလွန်း​တယ်။ ရပ်ကွက်တစ်ခုြပီး​တစ်ခု သွား​ေရာက် ​ေရာင်း​ေနရင်း​နဲ့​ စီး​တဲ့​ဖိနပ်ကလည်း​ ​ေြပာင်း​ဖူး​တံဆိပ် လိပ်တံဆိပ် ​ေဖာ့​ဖိနပ်​ေတွဆို​ေတာ့​ ဖိနပ်ြမီး​ေတာင် ဖ​ေနာင့်​ေနရာက ​ေပါက်လုြဖစ်​ေနြပီ။ အဲ့​ဒီအခါ ​ေြမြကီး​နဲ့​ ဖ​ေနာင့်​နဲ့​မထိတထိြဖစ်လာတယ်။ အဲ့​လိုြဖစ်​ေတာ့​ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့​ ဖ​ေနာင့်​က ကွဲတတ်လာတယ်။ ​ေဈး​ေရာင်း​ရ​ေငွ​ေလး​ကို မိဘ​ေတွကို ​ေပး​ချိန်မှာ ​ေပျာ်စရာ​ေကာင်း​တယ်။ အခုတစ်​ေခါက် အရင်း​က ဘယ်​ေလာက် ြမတ်တာက ဘယ်​ေလာက် ဆိုြပီး​ တွက်​ေနချိန် အြမတ်​ေလး​က တစ်ခါတစ်ရံမှာ များ​ေတာ့​ ​ေပျာ်တာ လွန်​ေရာပဲ။ မိဘကိုလည်း​ ​ေပး​။ ြပီး​ေတာ့​ ​ေပါက်လုြဖစ်​ေနတဲ့​ ဖိနပ်အစား​ ​ေနာက်ထပ် ဖိနပ်အသစ်ဝယ်ြပီး​စီး​ေတာ့​ ​ေပျာ်လိုက်တာ ဖိနပ်အသစ်နဲ့​ေမာင်​ေဇာင်း​ ပါပဲ။

ဒီလိုနဲ့​ပဲ ကျွန်​ေတာ်ငယ်ငယ်က အ​ေတာ်​ေလး​ကို ​ေဈး​နံပါခဲ့​တယ်။ ဖရဲသီး​စိပ် ​ေရခဲထုပ် ​ေရာင်း​မကုန်လို့​ ကျန်တယ်ဆိုတာ မရှိသ​ေလာက်ပါပဲ။ ဟသင်္ာထွန်း​ရင်ရဲ့​ “​ေအး​ြကည်မ” သီချင်း​ထဲကလို “ရာသီစံု သီး​နှံက အစ ​ေအး​ြကည်မရဲ့​ ​ေခါင်း​ေပါ်​ေရာက်တယ်” တဲ့​ ကျွန်​ေတာ့​အတွက်က​ေတာ့​ “​ေနွရာသီ ဖရဲသီး​စိပ်က ​ေမာင်​ေဇာင်း​ရဲ့​ ​ေခါင်း​ေပါ်​ေရာက်တယ်”လို့​ ဆိုရမလိုပါပဲ။ ဖရဲသီး​ မရှိတဲ့​ ​ေန့​မျိုး​မှာဆိုရင်​ေတာ့​ လက်တစ်ဖက်မှာ ​ေခါင်း​ေလာင်း​ နဲ့​ ကျန်တစ်ဖက်မှာ​ေတာ့​ ​ေရခဲပံုး​ကို ြကိုး​တပ်ြပီး​ လွယ်ထား​လျက်​ေပါ့​....။

​ေနွ​ေနပူထဲ
​ေြခလှမ်း​ေတွ လှမ်း​ရင်း​ေပါ့​
ဒါကုန်မှ အိမ်ြပန်ရမယ်
{​ေဇာင်း​} 

ခ်န္ပီယံ ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္

ေဆာင္းပါးရွင္။      ။ ေဒၚသန္းသန္းေဌး

             မဇၩိမ လူမႈကူညီေရးအသင္း (၁) ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ၁၂ ရက္ ၁၂ လ ၂၀၁၃ ဒီေန႕ က်မတို႕ မဇၩိမလူမႈကူညီေရးအသင္း၏ ၁ ႏွစ္ျပည့္ ျဖစ္ပါတယ္။ မနက္ ၁၁ နာရီ အခ်ိန္မွာေတာ့ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ မကာဟိုခမ္းရပ္ကြက္ထဲရွိ မဟာျမတ္မုနိ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေက်ာင္းမွာ အသင္းသူ အသင္းသား နာယက စံုညီစြာႏွင့္ စုေပါင္းဆြမ္းဆပ္ကပ္ လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္။

ဒီေန႕အတြက္ နာယက ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဆံုးမၾသ၀ါဒကို ခံယူၾကရဒါ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္ၾကရပါတယ္။ “ခ်န္ပီယံ’’ ဆိုတဲ့ ဆရာေတာ္ဆံုးမ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ စကားေလးကို ႏွလံုးသားထဲမွာ အားလံုး အမွတ္ရေနမိပါတယ္။ က်မတို႕အသင္းရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ ေပးဆပ္ကူညီမႈ ၁ ႏွစ္ျပည့္ ေရာက္ၿပီဆိုေတာ့ ခ်န္ပီယံ ဆုရတာနဲ႕ အတူတူ ပါပဲလို႕ ဆရာေတာ္ၾကီး မိန္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ခ်န္ပီယံဆုရဖို႕ အသင္းသူအသင္းသား အားလံုး စုေပါင္းႀကိဳးစားခဲ့ရတဲ့ ရလဒ္တစ္ခုပါ။ ခ်န္ပီယံ တစ္ႏွစ္ရၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ႏွစ္ ဆက္တိုက္ရဖို႕ ပိုၿပီးႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်န္ပီယံ ႏွစ္ႏွစ္ဆက္တိုက္ရၿပီးရင္ သံုးႏွစ္ရဖို႕အတြက္ ပိုၿပီးႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္သလို ပိုျပီးတည္တံ့ေအာင္ ထိန္းသိမ္းၾကရမွာ အသင္းသူအသင္းသား အားလံုးရဲ႕တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုေရရွည္တည္တံ့ျပီး ေအာင္ျမင္ေအာင္ အသင္းသူအသင္းသားေတြ စည္းစည္းလံုးလံုး ရွိၾကဖို႕ သည္းခံစိတ္ ထားျပီး အႏွစ္နာခံ ေပးဆပ္ၾကမွ ေအာင္ျမင္မႈ သရဖူခ်န္ပီယံဆုၾကီးကို ႏွစ္စဥ္ဆက္တိုက္ရရွိေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ပတ္လည္ေန႕ေလးမွာပဲ ေမြးဖြားျခင္းလက္ေဆာင္အျဖစ္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕ေလးကို ယူေဆာင္လာခဲ့ျပန္ ပါတယ္။ 

အသင္းသားတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ေမာင္ျပည့္ျဖိဳးေမာင္ရဲ႕ ဇနီးျဖစ္သူ အမ္းေမြ႔ယိမ္းမွာ မီးဖြားရန္ ေဆးရံုတက္ေရာက္ေနသည္မွာ ၃ ရက္ရွိၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီႏွစ္ပတ္လည္ေန႕မွာပဲ အံ့ၾသစြာ ခ်စ္စရာသမီးေလးကို ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ မဇၩိမရဲ႕ မ်ိဳးစက္သစ္ေလးေပါ့ အတိတ္ေကာင္း နိမိတ္ေကာင္းေလး တစ္ခုရယ္ပါ။ ဥကၠဌ ႏွင့္တကြ အသင္းသူအသင္းသားမ်ားလည္း ၀မ္းသာပိတိျဖစ္ေနၾကရပါတယ္။

တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ေသဆံုးျခင္းခရီးတစ္ခုကို ႀကံဳေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။ ၀မ္ေက်ာက္လံု ေက်းရြာမွာ ေနထိုင္တဲ့ မေစာ၀တ္ရည္ဟာ ကိုးဆယ့္ေျခာက္ပါးေရာဂါျဖင့္ ေသဆံုးသြားသည့္အတြက္ အသင္းမွနာေရးကူညီမႈ ေဆာင္ရြက္ေပးရပါတယ္။ ေန႕လည္တစ္နာရီမွာပဲသူမရဲ႕ ေသဆံုးျခင္းခရီးကို နာယက၊ ဥကၠဌအသင္းသူ အသင္းသားမ်ား စံုညီစြာျဖင့္ ျမိဳ႕မသုသာန္သို႕ လိုက္ပါ ပို႕ေဆာင္ေပးခဲ့ၾကရျပန္ပါတယ္။ က်န္ရစ္သူ မိသားစုရဲ႕ ပူေဆြငိုေၾကြးေနပံုကို ၾကည့္ၿပီး က်မတို႔စိတ္မေကာင္းျခင္း ၀မ္းနည္းျခင္းမ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ 

ညေန ေရာက္ျပန္ေတာ့ အသင္းသူအသင္းသားမ်ား စံုလင္စြာႏွင့္ ႏွစ္ပတ္လည္ ကိတ္မုန္႕ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဥကၠဌကို ဂုဏ္ျပဳ ႀကိဳဆိုခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ သိလိုက္ရျပန္တာကေတာ့ က်မတို႕အသင္းမွ စည္းကမ္းထိန္သိမ္းေရး တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုတင္ေအးရဲ႕၄၇ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႕ လည္းျဖစ္ေနတာသိရေတာ့ ကိုသင္ေအးကို အံ့ၾသ၀မ္းသာေစမဲ့ လက္ေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေမြးေန႕ကိုထပ္မံဂုဏ္ျပဳ ႀကိဳဆိုေပးခဲ့ပါတယ္။ ကိုတင္ေအးရဲ႕ ရင္တြင္းစကားကေတာ့ သူ႕ဘ၀တစ္သက္သာမွာ သူရဲ႕ေမြးေန႕ကို ဒီလိုျမင္ရမယ္လို႕ ဘယ္တုန္း ကမွ မထင္ထားခဲ့လုိ႕ ၀မ္းသာ၀မ္းနည္း မ်က္ရည္မ်ား၀ဲလို႕ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကိုၾကည့္ရင္း ၁ ႏွစ္ျပည့္ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕ဟာ အသင္းႀကီးအတြက္ ထင္က်န္ရစ္တဲ့ အမွတ္တရ ထူးျခားစြာ ႀကံဳဆံုရတဲ့ ေန႕ေလးပါပဲ။ တိုက္ဆိုင္တယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေမြးဖြားျခင္းတစ္ခုဆို ရၿပီေပါ့ ခုေတာ့ လူ႕ေလာကထဲကို အျပစ္ကင္းၿပီးခ်စ္စရာ လူသားေလးတစ္ေယာက္ေရာက္ရွိလာသလို မိခင္ လူသားတစ္ေယာက္ကို ေသျခင္းတရားက ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ျပန္ပါတယ္။

ႏွစ္ပတ္လည္ကိတ္မုန္႕ကို အသင္းအလံေတြ စိုက္ထူလို႕ ဥကၠဌျဖစ္တဲ့ ဦးတင့္ေဆြကို ႀကိဳဆိုၾကေတာ့ အံ့ၾသ၀မ္းသာစြာ ပိသိေတြနဲ႕ ျပံဳးသြားတဲ့ အျပံဳးကို အသင္းသူအသင္းသား ေမာင္ႏွမေတြ ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးမဆံုးပါဘူး။ ေမြးေန႕နဲ႕တိုက္ဆိုင္လို႕ အသင္းသားမ်ားရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကိုခံရတဲ့ ကိုတင္ေအးရဲ႕ ၀မ္းသာ၀မ္းနည္း ဒြန္တြဲလို႕ ၀ဲေနတဲ့မ်က္ရည္ကိုလည္း ေတြ႕လိုက္ရျပန္ပါတယ္။ 

ဒီအေၾကာင္း ေတြဟာ တိုက္ဆိုင္မႈတစ္ခု ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ သံေ၀က ယူတတ္ၾကဖို႕ အသင္းသူအသင္းသားမ်ားအတြက္ ဘုရားရွင္က  ဖန္ဆင္ေပးေလသလားလို႕ေတာင္ ထင္မိပါတယ္။ ပရဟိတ လုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ သူေတြ စိတ္ဓါတ္ၾကံ့ခိုင္ေအာင္ မီးေမွာင္းထိုးျပသလို ၀မ္းသာျခင္း ၀မ္းနည္းျခင္း အံ့ၾသျခင္း ပီတိျဖစ္ျခင္းေတြဟာ တစ္ေန႕ထဲမွာပဲ ၾကံဳဆံုခဲ့ရပါတယ္။

မဇၩိမအလယ္လမ္းကို ဘုရားရွင္ရဲ႕ လမ္းစဥ္လို႕ ဆိုထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အသင္းႏွစ္ပတ္လည္ေန႕မွာပဲ ေမြးဖြားျခင္းရွိသလို ေသဆံုးျခင္း၊ အံ့ၾသျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကို ျမတ္စြာဘုရားက က်မတို႕ မဇၩိမလူမႈကူညီေရးအသင္း အတြက္ ခံႏိုင္ရည္ရွိတဲ့ စိတ္ဓါတ္ စြမ္းအားေတြျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းေပးခဲ့တယ္လို႕ ဆိုရင္ မွားလိမ့္မယ္မထင္ပါဘူး လူ႕ဘ၀ရဲ႕ ခဏသာ ဒီအခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာပဲ ၾကံဳေတြ႕ရမယ့္ အျဖစ္ေတြက ယူတတ္ရင္ သင္ခန္းစာေတြ ကုသိုလ္ေတြပါပဲ နာယက ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရ႕ဲ ၾသ၀ါဒစကားေလးကေတာ့ သူ႕ေမဓါ ရွင္ရေသ့လို စြန္႕ျခင္းမ်ားသည္းခံျခင္းမ်ား ေပးဆပ္ျခင္းမ်ားကို အတုယူ ႏွလံုးသြင္းၾကဖို႕ ခ်ီးျမင့္ေပးလုိက္တဲ့ တရားဆုကိုေတာ့ ႏွလံုးသားထဲထိ စြဲညိႇလို႕ သြားပါေတာ့တယ္။

တစ္ႏွစ္ျပည့္မွ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာထိ အသင္းႀကီးခိုင္ျမဲေအာင္ တည္တံ့ေအာင္ မျပိဳကြဲေအာင္ က်မ တို႕ အသင္းသူအသင္းသား ေမာင္ႏွမေတြအားလံုး လက္ကိုၿမဲၿမဲခ်ိတ္လၽွက္ ေအာင္ျမင္မႈ ခ်န္ပီယံဆုႀကီးကို သည္းခံျခင္း နားလည္ခြင့္လြတ္ျခင္း စာနာသနားျခင္းေတြနဲ႕အတူ လူကိုလူလို႕ျမင္ျပီး လူတန္းစားမခြဲျခား ဘာသာမခြဲျခားပဲ အတူညီၾကတဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြကို တူညီေအာင္ ရေအာင္ညိွႏႈိင္းျပီး ဆက္လက္တည္တံ့ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးစား လက္တြဲေခၚေဆာင္သြားၾကပါစို႔လို႔ တိုက္တြန္းရင္း ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္အျဖစ္ ဒီေဆာင္းပါေလးကို ႏွလံုးသားထဲမွလာေသာ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ သီကုံးလုိက္ရပါတယ္။

အမ်ားအတြက္အၿမဲေပးဆပ္ေနမဲ့

ေဒၚသန္းသန္းေဌး

မဇၩိမလူမႈကူညီေရးအသင္း

ေဆာင္းပါးၿပီးဆံုးခ်ိန္

၂.၁.၂၀၁၄ ၊ နံနက္ ၃ နာရီ ၅၅ မိနစ္

မဇၩိမလူမွဳကူညီေရးအသင္း 

www.mizzimasas.com

ေမေမ့ ႏွဳတ္ဖ်ား  ထြက္စကား  သားနား သံစဥ္  အခ်ဳိတကာ့ ဘုရင္

ဖုန္းဆက္တိုင္းပင္  ၾကားေနတာ အစဥ္၊   ဟ လို    

အေမအို လား၊ ေအး၊ သားလတ္ကေလးလား၊ ဟုတ္တယ္ ေမေမ

သားလတ္ေလး ေနေကာင္းလား၊  အလုပ္ေတြေကာ အစဥ္ေျပလား၊  

က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ေနာ္ သားေလး၊

အေမေနေကာင္းတယ္ သားေလး၊

သားႏွဳတ္ဖ်ား ဘာစကားမွ  မေျပာခင္  

အေမအို႔ေမတၱာ တရား၊ သား အၿမဲၾကားခဲ့  အႀကိမ္တိုင္ပင္၊

အဲဒါ သားအျမဲခ်စ္ရတဲ့  ေမေမ ေဒၚေငြက်င္၊

အခ်ဳိတကာ့ ဘုရင္၊ သံစဥ္ ပိုင္ရွင္ 

ဦးထိပ္ပန္ဆင္

ကိုးကြယ္ပါတယ္ အရွင္ . . . . . 

                                           ၁၅-၁-၂၀၁၅ ျပာသိုလ္လျပည့္ေန႕

                                          ျမန္မာအေမမ်ားေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္

                                                                     ဦးတင့္ေဆြ

မဇၩိမလူမွဳကူညီေရးအသင္း 

www.mizzimasas.com

ဒီဇင္ဘာလ(၅)ရက္ေန႔က ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာ မဇၩိမလူမႈကူညီေရးအသင္းမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ေသာ္ေသာ္ထိုက္၏ လူျဖစ္ရက်ဳိး မနပ္ခဲ့သူ ေဆာင္းပါးအား မဇၩိမလူမႈကူညီေရးအသင္း ဥကၠဌ ဦးတင့္ေဆြမွ ေအာက္ပါ အတိုင္း ကဗ်ာ ေရးဖြဲ႔ထားပါသည္။

ေဆာင္းပါး

လူၿဖစ္ရက်ဳိး မနပ္ခဲ့သူ ( ၿဖစ္ရပ္မွန္ ေဆာင္းပါး )

http://www.mizzimasas.com/2013/12/tth.html

မဇၩိမလူမွဳကူညီေရးအသင္း 

www.mizzimasas.com

၂၀၁၃ခုႏွစ္၂၀ရက္ နံနက္(၁၀:၃၀)နာရီတြင္ မဇၥ်ိမလူမႈကူညီေရးအသင္းသား/သူ (၁၆)ေယာက္ႏွင့္ ASG အဖြဲ႕မွ(၆)ေယာက္ တို႕သည္ ကားေလးစီးျဖင့္ ခရီးစထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ခရီးစဥ္ကေတာ့ HIV ေ၀ဒနာသည္ေတြကို အေသအခ်ာ မကယ္ႏိုင္ေပမယ့္သူတို႔ရွင္သန္ေနခ်ိန္ေလးမွာ ေျဖသာမယ့္ ေဆးတစ္ခြက္အျဖစ္ တိုက္ေႀကြးဖို႕ပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕မွ တာေလၿမိဳ႕သို႕ေရာက္ေတာ့ တာေလၿမိဳ႕ရွိ World Vision မွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုၾကပါတယ္။ HIV ေ၀ဒနာသည္မ်ားစြာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ဦးစြာတာ၀န္ရွိသူ ဆရာမမွ မွတ္တမ္းတင္ Camera သမားအားေရွ႕တည့္တည့္မွ ဓာတ္ပံုမရိုက္ဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။

နားလည္ေပးပါတယ္ ဆရာမရယ္။ ေ၀ဒနာသည္ေတြထဲမွာ လူသိမခံခ်င္ၾကတဲ့သူေတြလဲ ပါနိုင္တာကိုး၊ တာ၀န္ရွိသူ ဆရာမမွ ရွင္းလင္းေျပာျပသည္မွာ တာေလမိုင္းလင္း ပတ္၀န္းက်င္မွ ေ၀ဒနာသည္ေတြစုၿပီးအဖြဲ႕ေလးဖြဲ႕ေပးထားတယ္ေပါ့၊ တစ္လတစ္ႀကိမ္ အစည္းအေ၀းလုပ္ပါတယ္၊တစ္လကို တစ္ေယာက္ ( ၂၀ဘတ္၃၀ဘတ္ )စုၿပီး ရန္ပံုေငြသေဘာမ်ဳိး လုပ္ထားပါတယ္တဲ့၊ယခုႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ရွိပါၿပီ ဒါေပမယ့္သူတိ႔ုကို ျပန္ေခ်းေပးထားတာက ၆၀၀၀၀ဘတ္ေက်ာ္ ရွိပါတယ္တဲ့ တစ္ေယာက္ႏွစ္ေထာင္ဘတ္/သံုးေထာင္ဘတ္ေခ်းၾကတယ္တဲ့ ေျခာက္လအတြင္း အားလံုးျပန္ဆပ္ရတယ္တဲ့ ASGမွ သူတို႕ကို ေငြသားထုတ္ေပးလို႕ မရပါဘူးတဲ့၊ က်န္းမာေရးအရ

ေဆးခန္းျပမယ္ ေဆးရံုတက္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေဆးရံုတက္သူ လူနာကို သံုးေထာင္ဘတ္ ထုတ္ေပးပါတယ္တဲ့၊ သူတို႕စုေငြႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္အျပင္ က်န္ေငြကို World Visionမွ စိုက္ထုတ္ ေခ်းငွားေပးထားေၾကာင္း စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပေပးပါ တယ္။

အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆိုင္းငံအ၀တ္အစား(၁၃၀)ထည္တို႕ႏွင့္ အေထြေထြသံုးႏိုင္ရန္(၅၀၀၀)ဘတ္ လွဴဒါန္းေပးခဲ့ၿပီး တာခ်ီလိတ္ASGမွ ေက်ာင္းသံုးဗလာစာအုပ္၅၅ဒါဇင္ လွဴဒါန္းေပးခဲ့ပါတယ္၊ လွဴဒါန္းမႈ အစီစဥ္ၿပီးေတာ့ ေ၀ဒနာသည္မ်ားႏွင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေတြ႕ဆံုစကားေျပာျဖစ္ပါတယ္။

အဓိက ကၽြန္ေတာ္တို႔လာေရာက္ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကို ေျပာျပပါတယ္။ဒီလိုေငြေၾကးဥစၥာ လာေရာက္ကူညီေပးျခင္းသည္ အဓိကမဟုတ္ေၾကာင္း ေ၀ဒနာသည္ အခ်င္းခ်င္း စုေပါင္းအသင္းဖြဲ႕ထားသည္ဟုသိရလို႔ ေတြ႕ဆံုလိုတဲ့ဆႏၵနဲ႔လာခဲ့တာပါ။ အဓိကျဖစ္ေစခ်င္တာက စိတ္ဓာတ္မက်ဖို႕ပါ ရပ္ထဲရြာထဲမွ ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ပါက သည္းခံစိတ္ေမြးၿပီး ဘာမွမတုန္႔ျပန္ပါနဲ႔ အားငယ္စိတ္လည္း မေမြးမိပါေစနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းသူတို႕ ႏွိမ္ခ်င္ ႏွိမ္က်ပါေစ ငါတို႕ကိုခြဲျခားႏွိမ့္ခ်ခ်င္းမျပဳပဲ အခ်ိန္မေရႊးကူညီေပးေနတဲ့ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႕ ေတြရွိတာ ပဲ ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မႈ ျပန္ေဆာက္တည္အားေမြးပါ၊ ေဆးပံုမွန္ေသာက္ပါ၊ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးပိုၿပီးေႏြးေႏြးေထြးေထြး ဆက္ဆံၾကပါလို႕ေျပာျပေပးသည္ကို တာ၀န္ရွိဆရာမမွ တိုင္းရင္းသားဘာသာစကားျဖင့္ ျပန္ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။

ဆရာမေျပာျပၿပီး ခဏမွာပဲေရွ႕ဆံုးညာအစြန္မွ ေ၀ဒနာသည္အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးမွ မတ္တပ္ရပ္ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ဒါမ်ဳိးလံုး၀မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ယခုလိုေျပာစကားၾကားသိေတြ႕ျမင္ရလို႕ ၀မ္းသာမိေၾကာင္းေျပာဆိုရင္း ငိုပါေတာ့တယ္ သူငိုေတာ့ သူေနာက္က ေ၀ဒနာသည္ အမ်ဳိးသမီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လိုက္ငိုတာကိုေတြ႕ရတယ္၊ မ်က္ရည္က်ယံုမဟုတ္ဘူးခင္ဗ်ာ သူတို႕အားရပါးရငိုတာကို ထူးဆန္းစြာေတြ႕ရတယ္ ျပႆနာကစပါၿပီ ကၽြန္ေတာ့မွာ မ်က္မွန္တပ္မထားမိဘူး။ မခံစားႏိုင္ဘူးဗ်ာ အဲဒါမ်ဳိးေတြေတြ႕ရရင္ . . . . ေရွ႕တည့္တည့္က မမ မဇၥ်ိမတို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း သူတို႕ေတြကပါ လိုက္ငိုေနတယ္၊ နံေဘးကစာေရးဆရာမ ကၽြန္ေတာ္တို႕အသင္းရဲ႕ အတြင္းေရးမႈးကလည္း မ်က္ရည္ေတြၾကလို႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ရပ္ေနတဲ့ ေမာင္ေစာလွမင္းကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ၀ဲၿပီးခန္းမအျပင္ ထြက္သြားတာကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။

Camera ေတြကိုင္ထားတဲ့ မွတ္တမ္းသမားေတြသည္လည္း တစ္ေယာက္မွရိုက္ကူးေနတာမေတြ႕ရပဲ Cameraေတြကိုင္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ၀ဲလို႕ ရပ္ေနၾကတယ္ ေတာ္ေတာ္ကိုခံစားလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္ေလးပါ ခ်က္ခ်င္းသူတို႕ကို ေျပာလိုက္ရတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က အားေပးစကားေျပာေပးတာပါ အဲဒီလို မ်က္ရည္ေတြက်ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့အသင္းက ကေလးမေတြပါငိုကုန္ၿပီ သူတို႕ကိုျပန္ၿပီးအားေပး စကားေျပာေပးလိုက္ၾကပါအံုးလို႕ ေျပာမွ အသင္းသူေတြ သတိ၀င္ကာ အရွိန္သပ္သြားပါတယ္၊

ဒါကို World Vision မွဆရာမက ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ေတာ့ သူတို႕ပါသေဘာၾကၿပီး ၀ိုင္းရယ္ၾကပါေတာ့တယ္၊ ေတာ္ေသးတာေပါ့လို႕ ေတြးၿပီးသက္ျပင္းေလး ခိုးခ်ကာ ဘာေျပာစရာမ်ား ရွိၾကေသးလဲေျပာၾကပါလို႕ ဆက္ၿပီးေမးေတာ့ ေရွ႕တည့္တည့္ ႏွစ္ခံုေက်ာ္မွ အမ်ဳိးသမီးႀကီးတစ္ဦးမွ ထိုင္လွ်က္ေျပာေနပါတယ္ သူ႕မွာအေဖလဲမရွိေတာ့ဘူး၊ အေမလဲမရွိေတာ့ဘူး၊ေယာကၤ်ားကလဲေသၿပီတဲ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ဘာအလုပ္မွလဲမရွိဘူးလို႕ေျပာၿပီး ငိုျပန္ေရာဗ်ာ အဲဒီအခါ စာေရးဆရာမ ေသာ္ေသာ္ထိုက္(ခ) ေဒၚသန္းသန္းေဌးမွ လွမ္းေျပာေနပါတယ္၊ အားမငယ္ပါနဲ႕တဲ့ ယခုကၽြန္မတို႕နဲ႕ေတြေနရၿပီေလ ဒါေဆြမ်ဳိးေတြေမာင္ႏွမေတြပဲေလလို႕ေျပာေျပာဆိုဆို အနားသြားကာ လက္ကေလးကို ကိုင္ၿပီး ႏွစ္သိမ့္အားေပးစကားမ်ားေျပာၾကားေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္၊

သူတို႕ရွမ္းလိုေျပာေနၾကတာပါ ခဏအတြင္း အားလံုးပံုမွန္ျဖစ္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့  World Vision မွ ဆရာမကေျပာပါတယ္ ခုလိုေတြ႕ျမင္ရတာ၀မ္းသာပီတိျဖစ္မိေၾကာင္း သူတို႕ေတြ က်တဲ့မ်က္ ရည္ဟာ၀မ္းသာလြန္းလို႕ပါတဲ့ ေက်းဇူးအထူးတင္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္၊

မိုင္းကိုးမွာလည္း ေ၀ဒနာသည္ေတြရွိေသးေၾကာင္း အဲဒီၾကရင္လည္း ဖိတ္ပါအံုးမယ္ လာခဲ့ေပးပါအံုးတဲ့ ဟုတ္ကဲ့ပါစိတ္ခ် ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆက္ဆက္လာခဲ့ပါမယ္လို႕ေျပာရင္း အားလံုးကိုႏွုတ္ဆက္လိုက္ခ်ိန္ သူတို႕အားလံုးမတ္တပ္ရပ္ကာ လက္ခုပ္ေတြတီးၿပီးႏွုတ္ဆက္တာျမင္ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ၾကက္သီးမ်ားေတာင္ထမိတယ္ဗ်ာ ခန္းမအ၀ေရာက္ေတာ့ အေႏြးထည္ထူထူ၀တ္ထားတဲ့ အသက္(၇၀)ေက်ာ္ ျမန္မာအဖြားအိုတစ္ဦးကိုေတြ႕ရျပန္တယ္။

လက္ကေလးကိုကိုင္ကာႏွုတ္ဆက္ၿပီး အဖြားဘာလုပ္ေနတာလဲဆိုေတာ့ သူေျမးေလးကိုေစာင့္ေနတာတဲ့ အဖြားကိုေမးျမန္းစပ္စုမယ္လုပ္တံုး မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုရိုက္မယ္ေျပာလို႕ အဖြားကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထြက္လာရပါတယ္၊ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ားရိုက္ၿပီး စိန္ပန္းနီနီ ထမင္းဆိုင္မွာ နံနက္စာထမင္းကို ေန႕လည္(၂း၃၀)မွာစားၿပီး ျပန္အလာ ကားေပၚမွာ ပါလာသူကၽြန္ေတာ္တို႕မဇၥ်ိမ လူမႈကူညီေရးအသင္းမွ ျပန္ၾကားေရး(၃) သားႀကီး(ခ)မ်ဳိးမင္းဦးကို ေျပာမိတာကေတာ့ သူတို႕ေတြသမီးပ်ဳိအရြယ္ေရာက္ရင္ ေငြရွာခိုင္းတယ္ ေငြေတြရလာပါၿပီ တိုက္ေတြေဆာက္ပါၿပီး၊ ကားေတြ၀ယ္စီးၾကပါၿပီ၊ ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္ရမလဲညီေလး၊ စဥ္းစားၾကည့္ပါ၊အဲဒီသမီးျပန္လာခ်ိန္မွာ ေရာဂါနဲ႕ေတြ႕ရရင္ အဲဒီအေဖအေမဒီအိမ္၊ ဒီကား၊ ဒီေငြေၾကး ဥစၥာေတြျမင္ရတိုင္း၊ သံုးေနရတိုင္း ဘယ္ေလာက္ခံစားရမလဲ သံုးရက္ပါေတာ့မလား ညီေလးရာလို႕ ေျပာမိလိုက္တယ္၊

အဲဒီအခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္ေသာ စကားတစ္ခြန္းကိုၾကားလိုက္ရတယ္၊ တခ်ဳိ႕မိဘေတြဆို ေယာက်ၤားေနာက္တစ္ေယာက္ေတာင္ အတင္းယူခိုင္းတာေတြ ရွိတယ္ဘေလးလို႕ ကားေနာက္ခန္းမွ တစ္ေယာက္ကလွမ္းေျပာလိုက္တယ္. . . . . . . . . "ဟုတ္လား !" ဆိုတဲ့စကားတစ္ခြန္းကလြဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေတာ့ပါ၊ အလိုက္သိစြာ နံေဘးမွသားႀကီးက ဘေလးကြမ္းစားမလားတဲ့ စားမယ္သားလို႕ေျပာၿပီး ကြမ္းတစ္ယာညွက္ခန္႕ ကားေပၚမွာ တိတ္စိတ္ညိမ္သက္လို႕သြားပါေတာ့တယ္၊

ခဏၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စကားျပန္စမိပါတယ္ ဘာပဲေျပာေျပာညီေလးရာ အကိုတို႕ဒီခရီးက ရင္ထဲတခုခုေတာ့ေရာက္တယ္ မဟုတ္လားလို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ သားေတာ့ေက်နပ္တယ္တဲ့ ဘေလးေျပာတာႀကိဳက္လို႕ သားစာနဲ႕ ေရးမွတ္ ထားတယ္တဲ့ ဘေလးလဲ ေက်နပ္ပါတယ္ကြာ၊ တို႕တေတြရဲ႕ အားေပးကူညီမႈေတြ ဟာ သူတို႕ ႏွလံုးသားထဲ အထိေရာက္သြားတာျမင္ရသလိုတို႔ေတြလည္း ထပ္တူႏွလံုးသားထဲကလာတဲ့ လွဳပ္ရွားသံစဥ္ေတြအျပည့္ပါတဲ့ ေဆးတစ္ခြက္တိုက္လိုက္ရတယ္လို႕ ခံစားမိတယ္ညီေလး. . . . .    

  

  ဒါေၾကာင့္ေ၀ဒနာသည္မ်ားအတြက္ ႏွလံုးသားထဲကေဆးတစ္ခြက္လို႔ ေဆာင္းပါးေခါင္းစဥ္ေလး ေရြးၿပီးေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးလိုက္မယ္လို႕  ေျပာရင္း ကားကိုဆက္လက္ေမာင္းႏွင္လာရာ ေန႕လည္(၃း၃၀)နာရီမွာ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္ ေရာက္ရွိပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ာ. . .

 အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္လွ်က္

 ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးတင့္ေဆြ { မဇၩိမလူမႈကူညီေရးအသင္း }