ဆင်း ​ရဲလို့​လား​ ဆို​ေတာ့​ ​ေြပာသ​ေလာက်လည်း​ မဟုတ်ခဲ့​ပါဘူး​။ ဒါ​ေပမဲ့​ ပိုက်ဆံရ​ေတာ့​ ဆန်ဖိုး​ တိုလီမှုတ်ဆ ဖိုး​ေလး​ေတာ့​ ရတာ​ေပါ့​။ သူများ​က​ေလး​ေတွ ​ေနွရာသီ​ေကျာင်း​ပိတ်ရက်မှာ ဂျင်​ေပါက်၊​ သ​ေရကွင်း​ပစ်၊​ ပူ​ေဆာ့​၊​ စစ်တိုက်တိုင်း​ေဆာ့​ေနြကချိန် ကျွန်​ေတာ်က​ေတာ့​ ဖဲဝိုင်း​တို့​ ​ေလး​ေကာင်ဂျင်ဝိုင်း​တို့​ ​ေြမာက်ပန်း​လန်(​ေခါင်း​ပန်း​လန်)တဲ့​ ဝိုင်း​တို့​ ြကက်တိုက်တဲ့​ ဝိုင်း​တို့​ဘက်ကို ​ေရာက်​ေနပါတယ်။         
( ​ေြမာက်ပန်း​လန်တယ်ဆိုတာ ြပား​၅ဝဆယ်​ေစ့​ တစ်ကျပ်​ေစ့​တင်နိုင်​ေသာ ဝါး​ြပား​ တုတ်​ေချာင်း​ြပား​ေပါ်မှာ အ​ေြကွ​ေစ့​ နှစ်​ေစ့​ကိုတင်ြပီး​ အ​ေပါ်ကို ​ေြမာက်လိုက်ြပီး​ ​ေြမြကီး​ေပါ်လွတ်ချလိုက်တဲ့​အခါ ​ေခါင်း​ပန်း​အ​ေနနဲ့​ ​ေဆာ့​ေသာ အ​ေလာင်း​ကစား​တစ်မျိုး​ပါ အဲ့​ဒါက လူြကီး​ေတွရဲ့​ အ​ေလာင်း​ကစား​တစ်မျိုး​ေပါ့​။ )

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ​ အ​ေလာင်း​ကစား​ဝိုင်း​ေတွကို ​ေရာက်​ေနလို့​ ဒီ​ေကာင် အ​ေလာင်း​ကစား​သမား​ပဲလို့​ စာဖတ်သူ​ေတွအ​ေနနဲ့​ ထင်​ေနမှာ​ေတာ့​ ​ေသချာ​ေလာက်ြပီ။ တစ်ကယ်တမ်း​မှာ ကျွန်​ေတာ်က ဖရဲသီး​စိပ်​ေလး​ေတွ ​ေရခဲထုပ်​ေလး​ေတွကို ​ေရာင်း​ေနတဲ့​ ​ေကာင်​ေလး​တစ်​ေယာက်ပါ။ အိမ်လှည့်​ေဈး​သည်ဆိုတာကလည်း​ လူစည်း​ကား​ရာ​ေတွမှာ လိုက်​ေရာင်း​မှလည်း​ ​ေရာင်း​ြဖစ်မယ်မဟုတ်ပါလား​။ အ​ေလာင်း​ကစား​ဝိုင်း​ေတွ က​ေလး​ေတွများ​တဲ့​ေနရာမှာ ​ေတာ်​ေတာ်ကို ​ေရာင်း​ကုန်ခဲ့​ပါတယ်။ အဲ့​ဒီတုန်း​က ဖရဲသီး​ တစ်စိပ်ကို တစ်ကျပ် ​ေရခဲထုပ် တစ်ထုပ်ကို တစ်ကျပ်ပါ။ ​ေတာင်ြကီး​ြမို့​က ထုတ်တဲ့​ ​ေရွှငါး​တံဆိပ် ​ေနြကာ​ေစ့​ကလည်း​ နှစ်ထုပ်မှ တစ်ကျပ်ပဲ ရှိ​ေသး​တယ်။

တစ်ခါတစ်ခါ ​ေနကလည်း​ ​ေတာ်​ေတာ်ကို ပူလွန်း​တယ်။ ရပ်ကွက်တစ်ခုြပီး​တစ်ခု သွား​ေရာက် ​ေရာင်း​ေနရင်း​နဲ့​ စီး​တဲ့​ဖိနပ်ကလည်း​ ​ေြပာင်း​ဖူး​တံဆိပ် လိပ်တံဆိပ် ​ေဖာ့​ဖိနပ်​ေတွဆို​ေတာ့​ ဖိနပ်ြမီး​ေတာင် ဖ​ေနာင့်​ေနရာက ​ေပါက်လုြဖစ်​ေနြပီ။ အဲ့​ဒီအခါ ​ေြမြကီး​နဲ့​ ဖ​ေနာင့်​နဲ့​မထိတထိြဖစ်လာတယ်။ အဲ့​လိုြဖစ်​ေတာ့​ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့​ ဖ​ေနာင့်​က ကွဲတတ်လာတယ်။ ​ေဈး​ေရာင်း​ရ​ေငွ​ေလး​ကို မိဘ​ေတွကို ​ေပး​ချိန်မှာ ​ေပျာ်စရာ​ေကာင်း​တယ်။ အခုတစ်​ေခါက် အရင်း​က ဘယ်​ေလာက် ြမတ်တာက ဘယ်​ေလာက် ဆိုြပီး​ တွက်​ေနချိန် အြမတ်​ေလး​က တစ်ခါတစ်ရံမှာ များ​ေတာ့​ ​ေပျာ်တာ လွန်​ေရာပဲ။ မိဘကိုလည်း​ ​ေပး​။ ြပီး​ေတာ့​ ​ေပါက်လုြဖစ်​ေနတဲ့​ ဖိနပ်အစား​ ​ေနာက်ထပ် ဖိနပ်အသစ်ဝယ်ြပီး​စီး​ေတာ့​ ​ေပျာ်လိုက်တာ ဖိနပ်အသစ်နဲ့​ေမာင်​ေဇာင်း​ ပါပဲ။

ဒီလိုနဲ့​ပဲ ကျွန်​ေတာ်ငယ်ငယ်က အ​ေတာ်​ေလး​ကို ​ေဈး​နံပါခဲ့​တယ်။ ဖရဲသီး​စိပ် ​ေရခဲထုပ် ​ေရာင်း​မကုန်လို့​ ကျန်တယ်ဆိုတာ မရှိသ​ေလာက်ပါပဲ။ ဟသင်္ာထွန်း​ရင်ရဲ့​ “​ေအး​ြကည်မ” သီချင်း​ထဲကလို “ရာသီစံု သီး​နှံက အစ ​ေအး​ြကည်မရဲ့​ ​ေခါင်း​ေပါ်​ေရာက်တယ်” တဲ့​ ကျွန်​ေတာ့​အတွက်က​ေတာ့​ “​ေနွရာသီ ဖရဲသီး​စိပ်က ​ေမာင်​ေဇာင်း​ရဲ့​ ​ေခါင်း​ေပါ်​ေရာက်တယ်”လို့​ ဆိုရမလိုပါပဲ။ ဖရဲသီး​ မရှိတဲ့​ ​ေန့​မျိုး​မှာဆိုရင်​ေတာ့​ လက်တစ်ဖက်မှာ ​ေခါင်း​ေလာင်း​ နဲ့​ ကျန်တစ်ဖက်မှာ​ေတာ့​ ​ေရခဲပံုး​ကို ြကိုး​တပ်ြပီး​ လွယ်ထား​လျက်​ေပါ့​....။

​ေနွ​ေနပူထဲ
​ေြခလှမ်း​ေတွ လှမ်း​ရင်း​ေပါ့​
ဒါကုန်မှ အိမ်ြပန်ရမယ်
{​ေဇာင်း​}